Η βασική ιδεολογική αρχή στην «αριστοκρατική» Σπάρτη είναι η
ίδια η συντηρητική σπαρτιατική κοινωνία και η άμυνα της από εσωτερικές ή
εξωτερικές επιβολές. Η προσωπική και οικογενειακή ζωή δεν έχουν την αξία, με
αποκλειστικό σκοπό την διατήρηση στρατιωτικής ισχύος και αυτό είναι που
καθορίζει και την θέση της γυναίκας στην Σπάρτη.
Η ανατροφή των γυναικών ακολουθούσε την ανατροφή των ανδρών.
Κοινή στο σπίτι αρχικά υπό την καθοδήγηση της μητέρας, χωριστά αργότερα (μετά
τα επτά), στις αγέλες με όλα τα υπόλοιπα κορίτσια της πόλης. Μπορεί να μην
ασκούνται στον πόλεμο και στις στερήσεις όπως οι Σπαρτιάτες, αλλά φαίνεται
εκτός της συμμετοχής σε θρησκευτικά δρώμενα να αθλούνται, να χορεύουν, να
τραγουδούν, να ασκούνται στο δρόμο, στην πάλη, στο δίσκο και το ακόντιο, η δε
μόρφωσή τους που ίσως και να ήταν ανώτερη των ανδρών], ήταν υπόθεση
της πολιτείας και όχι ιδιωτική.
Ο γάμος της Σπαρτιάτισσας γίνεται κατά
κανόνα με κλοπή από τον μέλλοντα άντρα της, σε πολύ λογική ηλικία γύρω στα είκοσι της χρόνια. Υπήρχε από ότι
φαίνεται και εδώ ο θεσμός της προίκας που μάλλον ήταν μεγάλη .Η μοιχεία πρέπει να ήταν άγνωστη στην Σπάρτη, αφού φαίνεται
ότι μπορούσε η Σπαρτιάτισσα να κοιμηθεί με άλλους εύρωστους ή ανδρείους άνδρες
με συναίνεση του συζύγου της]. Όπως και να έχει το θέμα όλη η
πρακτική αυτή αποσκοπούσε στην ευγονία πέρα από κάθε άλλη λογική που είχαμε
μέχρι τότε.
Από κοινωνικής πλευράς πάλι δεν φαίνεται
να υπάρχει κάποια συγκεκριμένη θεώρηση που να θέλει τις Σπαρτιάτισσες
κλεισμένες στο σπίτι . Ήταν πανέμορφες λόγω της άσκησης, πνευματώδεις]
και αυστηρές λόγω της ανατροφής, είχαν την ευχέρεια να κινούνται χωρίς
συνοδεία, να συνάπτουν μεταξύ τους σχέσεις, να χορεύουν ή να αθλούνται
ημίγυμνες, να τρώνε επίσης και να πίνουν γενναιόδωρα]. Αν λάβουμε
υπόψη μας ότι όλες οι δουλειές στο
σπίτι ή τα
κτήματα γινόντουσαν από δούλους ή είλωτες, ο χρόνος τους θα ήταν σε μεγάλο
βαθμό ελεύθερος και φαίνεται να ασχολούνται άνετα με την ανατροφή των μικρών
παιδιών, με την διαχείριση του κλήρου και του οίκου τους, με ιππασία και
αρματοδρομίες στον ιππόδρομο] με θρησκευτικές, χορευτικές αλλά
κυρίως με αθλητικές εκδηλώσεις με ένα προφανή σκοπό, να αποκτήσουν υγιή και
αθλητικά κορμιά, για να αποκτήσουν εύρωστα και δυνατά παιδιά που θα διαφυλάξουν
το μέλλον και την ευτυχία της κοινότητας].
Προφανώς, μας φαίνεται δύσκολο οι
γυναίκες να συμμετείχαν στην Απέλλα και να παίρνουν αποφάσεις μαζί με τους
άνδρες τους. Σίγουρα δεν είχαν καμία άμεση πρόσβαση στα κλιμάκια εξουσίας της
Σπάρτης. Η Σπαρτιάτισσα έχει την
δυνατότητα να κληρονομεί και να διαχειριστεί η ίδια την πατρική περιουσία].
Αυτό της έδωσε βαθμιαία μεγάλη οικονομική δυνατότητα και πολιτικό ρόλο.
Σε γενικές γραμμές η Σπαρτιάτισσα
φαίνεται να ήταν ανοιχτή, άνετη και χειραφετημένη σε βαθμό να θεωρείται σκάνδαλο η δράση της
στην αρχαία εποχή. Άλλο ένα σημείο υπεροχής της είναι ότι η συνεχής εμφάνιση
των κοριτσιών ημίγυμνων μπροστά στους επίσης γυμνούς νέους κάνει να φαίνεται
πιο ερωτική και λογική σήμερα η κλοπή για γάμο, παρά η από συμφέρον λογοδοσία
δύο ανθρώπων, που ίσως δεν είχαν ιδωθεί ποτέ πριν.
Από την απόλυτη υποταγή λοιπόν του ατόμου στο σύνολο,
ξεπήδησε η σχετικά πρωτοποριακή θέση της γυναίκας για τα δεδομένα της εποχής.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ
http://www.ekivolos.gr/H%20thesh%20ths%20gynaikas%20sthn%20Athina%20kai%20th%20Sparth%20kata%20thn%20arxaiothta.htm (18/4/2020).